ระบบการจัดการของเสียทางอาหาร
บูโร เวอริทัส เปิดตัวมาตรฐานระบบการจัดการใหม่เพื่อป้องกันและจัดการการสูญเสียและของเสียทางอาหาร
ความท้าทายระดับโลก
ทุกปี มีอาหารประมาณ 17% ที่จำหน่ายในระดับค้าปลีก บริการอาหาร และผู้บริโภคสูญเสียหรือถูกทิ้ง ซึ่งสร้างความไม่มีประสิทธิภาพที่ส่งผลกระทบทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม การสูญเสียอาหารสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจประมาณ 1 ล้านล้านดอลลาร์ ค่าเสียหายด้านสิ่งแวดล้อม 700 พันล้านดอลลาร์ และต้นทุนทางสังคม 900 พันล้านดอลลาร์ นอกจากนี้ยังทำให้ปัญหาความมั่นคงทางอาหารและภาวะทุพโภชนาการรุนแรงขึ้น คาดว่ามีก๊าซเรือนกระจกประมาณ 8-10% เกิดจากอาหารที่ไม่ได้บริโภค
การลดการสูญเสียอาหารถือเป็นชัยชนะ 3 ทาง กล่าวคือ ประการแรก เกษตรกร บริษัท และครัวเรือนสามารถประหยัดเงินได้ ประการที่สอง การทิ้งน้อยลงหมายถึงการเลี้ยงดูคนได้มากขึ้น และประการสุดท้าย การลดลงนี้ช่วยบรรเทาแรงกดดันต่อทรัพยากรภูมิอากาศ น้ำ และที่ดิน
ความเป็นมา
ในการประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติปี 2558 ประเทศต่างๆ ทั่วโลกได้ร่วมกันรับรองเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 17 ประการ (SDGs) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวาระการพัฒนาหลังปี 2558 โดยเป้าหมายที่ 12 มุ่งมั่นที่จะ "สร้างหลักประกันให้มีแบบแผนการบริโภคและการผลิตที่ยั่งยืน" เป้าประสงค์ที่ 3 ภายใต้เป้าหมายนี้ (เป้าประสงค์ 12.3) เรียกร้องให้ลดของเสียทางอาหารลงครึ่งหนึ่งต่อหัวประชากรในระดับค้าปลีกและผู้บริโภค รวมทั้งลดการสูญเสียตลอดห่วงโซ่การผลิตและอุปทาน ซึ่งรวมถึงการสูญเสียหลังการเก็บเกี่ยว โดยมีกำหนดบรรลุเป้าหมายภายในปี 2573
เป้าประสงค์ 12.3: "ภายในปี 2573 ลดของเสียทางอาหารลงครึ่งหนึ่งต่อหัวประชากรในระดับค้าปลีกและผู้บริโภค และลดการสูญเสียทางอาหารตลอดห่วงโซ่การผลิตและอุปทาน รวมถึงการสูญเสียหลังการเก็บเกี่ยว"
การดำเนินการที่สำคัญที่สุดคือการเพิ่มประสิทธิภาพของห่วงโซ่อุปทานอาหารทั้งระบบ ซึ่งรวมถึงการลดปริมาณอาหารที่สูญเสีย ทั่วโลกมีความพยายามและโครงการต่างๆ กำลังพัฒนาและนำไปปฏิบัติเพื่อแก้ปัญหาของเสียทางอาหาร
คณะกรรมาธิการยุโรป (EC) ได้มุ่งมั่นที่จะบรรลุเป้าหมาย SDG นี้ในแผนปฏิบัติการเศรษฐกิจหมุนเวียนของยุโรป โดยกำหนดของเสียทางอาหารเป็นวาระสำคัญ (คณะกรรมาธิการยุโรป, 2558) นอกจากนี้ ยังได้แก้ไขกรอบแนวทางการจัดการของเสีย 2008/98/EC (WFD) เพื่อให้รัฐสมาชิกตรวจสอบและรายงานของเสียทางอาหาร อันเป็นวิธีการบรรลุเป้าหมายการลดของเสีย และจะช่วยระบุกระแสของเสียทางอาหารที่เกี่ยวข้องเพื่อสร้างมูลค่าจากมุมมองเศรษฐกิจหมุนเวียน (คณะกรรมาธิการยุโรป, 2561)
วิธีการแก้ปัญหา
ระบบการจัดการของเสียทางอาหารของบูโร เวริทัส เป็นมาตรฐานการรับรองที่ไม่มี ซึ่งพัฒนาโดย บูโร เวอริทัส เอง มาตรฐานนี้ตั้งอยู่บนแนวทางการจัดการระบบที่มุ่งแสดงให้เห็นถึงการบริหารจัดการและป้องกันการสูญเสียทางอาหาร
ใครสามารถได้รับการรับรอง?
- ผู้ประกอบการในห่วงโซ่อาหาร เช่น ผู้ผลิตขั้นปฐมภูมิ บริษัทแปรรูปอาหาร ผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่ ผู้ค้าส่ง จุดขาย ผู้ให้บริการอาหาร บริษัทโลจิสติกส์ เป็นต้น
สิ่งที่ประเมิน?
- การระบุ การจัดการ และการวัดปริมาณการสูญเสียและของเสียที่เกิดขึ้นในแต่ละขั้นตอนของห่วงโซ่การผลิต การกำหนดแผนป้องกันของเสียทางอาหารคำนึงถึงลำดับความสำคัญที่แนะนำโดย FAO และสหภาพยุโรป ผลลัพธ์ที่ได้จะได้รับการติดตามอย่างต่อเนื่อง
วิธีการของเรา
ขั้นตอนหลักของกระบวนการรับรองประกอบด้วย:
- การตรวจสอบเบื้องต้น (ตามคำร้องขอ): การวิเคราะห์ช่องว่างและประเมินระดับการปฏิบัติตามข้อกำหนดขององค์กร
- การตรวจสอบเอกสารและการรับรอง: กิจกรรมการตรวจประเมินมีวัตถุประสงค์เพื่อยืนยันความสอดคล้องของระบบกับข้อกำหนด
- การตรวจเยี่ยมประจำปี: ดำเนินการระหว่างระยะเวลาความสมบูรณ์ของใบรับรอง มีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามการบำรุงรักษาระบบและความต่อเนื่องของการปรับปรุง
- การต่ออายุการรับรอง (เมื่อหมดอายุ)
คำถามที่พบบ่อย
ทำไมองค์กรของคุณควรสนใจระบบนี้?
- เพิ่มประสิทธิภาพกระบวนการผลิตอาหาร โดยลดความเสี่ยงของการสูญเสียและของเสีย
- ลดผลกระทบทางเศรษฐกิจจากการสูญเสียและของเสียทางอาหาร
- สนับสนุนการดำเนินงานให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ "จากฟาร์มสู่โต๊ะอาหาร" ของสหภาพยุโรป และเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนแห่งสหประชาชาติ (SDG12) ในการลดของเสียทางอาหารลงครึ่งหนึ่งต่อหัวประชากรภายในปี 2573
